28η Οκτωβρίου...

Αυτά τα τρία μικρά παιδιά είπαν το μεγαλύτερο ΟΧΙ στους Γερμανούς και βρήκαν μαρτυρικό θάνατο.
Η φωτογραφία από το Κεφαλοβρύσι Βιάννου στη Κρήτη. 

Διαβάστε ολόκληρο το χρονικό: http://www.candianews.gr/2013/09/14/

Ο μοναδικός Τζον Κολτρέιν

Ο Τζον Γουίλιαμ Κολτρέιν (23 Σεπτεμβρίου 1926, Χάμλετ, Βόρεια Καρολίνα - 17 Ιουλίου 1967, Νέα Υόρκη) ήταν διάσημος αμερικανός σαξοφωνίστας και συνθέτης της τζαζ. Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους μουσικούς του 20ου αιώνα, η τέχνη του οποίου ξεπερνά τα όρια της τζαζ. Μαζί με τους Κόλμαν Χόκινς, Λέστερ Γιάνγκ και Σόνι Ρόλινς αποτελούν την «αγία τετράδα» στο τενόρο σαξόφωνο.

Το παίξιμό του αρχικά χαρακτηρίστηκε νεοτερικό, και σταδιακά ξέφυγε από τα όρια του συματικού αυτοσχεδιασμού, διχάζοντας τους κριτικούς και αποκομίζοντας χαρακτηρισμούς όπως «αντι-τζαζ», ενώ κατά τα τελευταία χρόνια της δημιουργίας και της ζωής του ξεπέρασε τα όρια και πορεύτηκε σε μια σχεδόν μοναχική πορεία θρησκευτικής έκστασης. 

Ο Τζον Κολτρέιν γεννήθηκε σε μια εποχή έντονων φυλετικών διακρίσεων στην Αμερική και ήταν γιος ενός ράφτη με μουσικές ανησυχίες και μιας νοικοκυράς. Στο περιβάλλον μέσα στο οποίο μεγάλωσε, ήταν διάχυτη η κυριαρχία δύο στοιχείων: της μουσικής, και της θρησκευτικότητας.

Εκλογικός χορός πάνω στο πτώμα της Δημοκρατίας

Οι εκλογές παρωδία, στις 20 του Σεπτέμβρη, κατ’ απαίτηση των ευρωκρατών, έχουν ως κύριο στόχο τη νομιμοποίηση της μετατροπής της χώρας σε νέο-αποικία.

Μέσω της τελετουργίας των εκλογών, οι ευρωκράτες και οι ιθαγενείς υποτακτικοί τους, ευελπιστούν ότι με την υφαρπαγή της ψήφου των λαϊκών στρωμάτων, θα έχουν την τυπική νομιμοποίηση για την εφαρμογή στο ακέραιο του τρίτου νεοφιλελεύθερου αποικιακού πακέτου, για το οποίο, όπως δηλώνεται στη συμφωνία: 
«Για την επιτυχία (του) θα απαιτηθεί η συνεχής εφαρμογή των συμφωνημένων πολιτικών επί πολλά έτη», (ν. 4336/2015, ΦΕΚ Α 94/14-8-2015, σελ. 1014).

Η βεβαιότητα των ευρωκρατών ότι μέσω των εκλογών -παρωδία θα πετύχουν την παραπλάνηση των λαϊκών στρωμάτων και την τυπική συναίνεση τους στο κοινωνικό Άουσβιτς που ετοιμάζουν, βασίζεται στην υπόθεση ότι τα λαϊκά στρώματα, μετά το ψυχολογικό σοκ που έχουν υποστεί, αδυνατούν να έχουν συνείδηση της πραγματικότητας.

Γαλαξιακός «ανεμοστρόβιλος»

Το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble κατέγραψε μια ακόμη εντυπωσιακή φωτογραφία. Αυτή τη φορά φωτογράφησε τον γαλαξία NGC 3368 που είναι γνωστός επίσης και ως Μ96. Πρόκειται για ένα γαλαξία σε απόσταση περίπου 32 εκ. έτη φωτός στον αστερισμό του Λέοντα. Είναι ο λαμπρότερος γαλαξίας του σμήνους στο οποίο ανήκει. Η λαμπρότερη κεντρική περιοχή έχει διάμετρο 65.000 έτη φωτός. 

Όπως αναφέρει στην ανακοίνωση της δημοσίευσης της φωτογραφίας o Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος (ESA) ο γαλαξίας μοιάζει με ένα κολοσσιαίο κοσμικό ανεμοστρόβιλο από έντονης λάμψης αέρια. Ο NGC 3368 έχει την ίδια μάζα και μέγεθος με τον δικό μας γαλαξία. Η νέα εικόνα αναμένεται να επιτρέψει στους επιστήμονες να μελετήσουν καλύτερα και βάθος τον γαλαξία NGC 3368 και τα φαινόμενα που λαμβάνουν χώρα σε αυτόν.


Πηγή:http://www.tovima.gr/science/

Η αβάσταχτη γοητεία του Ευρωπαϊσμού

Η επίκληση του ευρωπαϊσμού και της «Ευρώπης», από τα κόμματα της ελληνικής ευρωπαϊκής αριστεράς, υπήρξε ο δούρειος ίππος ώστε να αλωθούν από το νεοφιλελευθερισμό, ακυρώνοντας στην πράξη το σοσιαλδημοκρατικό τους πρόγραμμα.

Αυτή η ιστορική προδοσία δικαιολογείται με βάση ένα κατεξοχήν νεοφιλελεύθερο επιχείρημα: τα πολιτικά κόμματα - ισχυρίζονται- δεν είναι αυτοσκοπός· όταν διακυβεύονται εθνικά ζητήματα, το κόμμα πρέπει να θυσιάζεται για το έθνος!

Εν ολίγοις, τα «εθνικά ζητήματα» λύνονται με αποφάσεις που παίρνονται εκτός του δημοκρατικού παιχνιδιού της φιλελεύθερης Δημοκρατίας, αλλά και εκτός συνταγματικού πλαισίου.

Μια τέτοια θέση επιχειρεί να διασκεδάσει το γεγονός ότι τα κόμματα που ιδεολογικά θα όφειλαν να εξυπηρετούν τα συμφέροντα των χαμηλών τάξεων, απροκάλυπτα, εξυπηρετούν τα συμφέροντα του κεφαλαίου, παραπλανώντας τους ψηφοφόρους τους, με τη δικαιολογία ότι διακυβεύεται κάποιο σοβαρό εθνικό ζήτημα -στη προκειμένη περίπτωση η «ευρωπαϊκή πορεία» και το ευρώ.

Κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ και μόνο σκοπό να είναι «ειδικού σκοπού»…

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έκανε τίποτε το διαφορετικό από τους προηγούμενους για να γίνει κυβέρνηση, αλλά ούτε και τους μήνες που ακολούθησαν από τον Ιανουάριο μέχρι σήμερα.

Υποσχέθηκε πράγματα που δεν μπορούσαν να γίνουν και διαπραγματεύτηκε σπασμωδικά και ατελέσφορα φουσκώνοντας μάλιστα έναν ήδη αβάστακτο λογαριασμό, τουλάχιστον για τους μισούς Έλληνες.

Ο Τσίπρας μπορεί σήμερα, παρότι απέτυχε παταγωδώς, ιδεολογικά και πρακτικά, να είναι υπερήφανος, όπως εξάλλου ήταν οι «άλλοι», ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος και φυσικά ο Παπανδρέου για την δική τους διαπραγμάτευση.

Και γιατί να μην είναι; Στην γενική εικόνα της αποδόμησης κάθε έννοιας πολιτικής ηθικής κατοχύρωσε πλέον επάξια κι αυτός μια θέση στο μεταπολιτευτικό κλαμπ.

Και τι έπρεπε να κάνει αφού απέτυχε και φέσωσε τον μέσο Έλληνα με παραπάνω κάποια δεκάδες δις και χρόνια χρέους;

Η Χρεοκοπία της Ευρωπαϊκής «Αριστεράς» και του ΣΥΡΙΖΑ

Οι θετικές συνέπειες της επαίσχυντης συνθηκολόγησης της κυβέρνησης με τους δανειστές είναι:
Η ανάδειξη της ιδεολογικής ένδειας και του συστημικού ρόλου της ευρωπαϊκής «αριστεράς», η αποκάλυψη του ολοκληρωτικού χαρακτήρα της ΕΕ, αλλά και η ανάδυση της γεωπολιτικής διάστασης, ως του καθοριστικού παράγοντα στα τρέχοντα πολιτικά ζητήματα. 

Ο ΣΥΡΙΖΑ προγραμματικά ανήκει στο κόμμα της ευρωπαϊκής αριστεράς (ΚΕΑ) που ως ευρωπαϊκό κόμμα διαθέτει χρηματοδότηση από την ΕΕ, με σκοπό την προώθηση της «ευρωπαϊκής ιδέας». 

Σύμφωνα με το σχετικό νομικό πλαίσιο: «Ρόλος του ευρωπαϊκού κόμματος είναι να βοηθήσει στην ανάπτυξη ευρωπαϊκής πολιτικής συνείδησης εκφράζοντας τη θέληση των πολιτών».

Εδώ, η ΕΕ λογίζεται ως ένα είδος μετα-ιδεολογίας, στο πλαίσιο της οποίας, τα κόμματα που εκπροσωπούν επιμέρους ιδεολογικές προσεγγίσεις, οφείλουν να χειραγωγούν τη βούληση των πολιτών, εγγράφοντας στη συνείδησή τους την αδυνατότητα άσκησης πολιτικής εκτός της «ευρωπαϊκής» μετα-ιδεολογίας.