Requiem για το Πολιτικό Σύστημα και την Κοινωνία της μεταπολίτευσης

Καθοριστική στιγμή της μεταπολίτευσης, συνιστά η μετάβαση σε αυτή από το προηγούμενο δικτατορικό καθεστώς. Το γεγονός ότι δεν συντελέστηκε κάποια ρήξη, αλλά αντίθετα, μια ομαλή μετάβαση από το ένα καθεστώς στο άλλο-και μάλιστα μέσω της πολιτικής δύναμης ενός προσώπου- καθόρισε αρκετές από τις μετέπειτα εξελίξεις. 

Η απουσία ρήξης σε σχέση με τις κοινωνικές δομές, που θα επέτρεπε την ανάπτυξη ριζοσπαστικών αιτημάτων και κινημάτων και το γεγονός ότι το κομματικό σύστημα ήταν αυτό που ανέλαβε την διαχείριση της μετάβασης, είχε δύο σημαντικές συνέπειες. 

Αφενός τις περιορισμένες θεσμικές μεταρρυθμίσεις, που ναι μεν εγκαθίδρυσαν μια προεδρική δημοκρατία αλλά με συγκεντρωτικά χαρακτηριστικά και ολιγαρχικό χαρακτήρα και αφετέρου, τον πολιτικό αποκλεισμό, με την έννοια ότι η πολιτική ενσωμάτωση δεν μπορούσε να συντελεστεί από την αυθόρμητη δυναμική της κοινωνίας των πολιτών. 

Ο διπλός ρόλος της Ελληνικής θυσίας…

Πίνακας: «Ιφιγένεια» του Anselm Feuerbach

Η Ελληνική θυσία μπορεί να έχει διπλό ρόλο και αντίκτυπο. Θυσία μέσα από την παραμονή στο ευρώ με ισοπεδωτική και τιμωριτική λιτότητα, ώστε να αποτραπεί το υπέρμετρο οικονομικό κόστος της εξόδου και οι κίνδυνοι εξάπλωσης. Θυσία μέσα από την έξοδο από το ευρώ με τα δεινά της ανασυγκρότησης στο εσωτερικό, που όμως λόγω της τεράστιας αναστάτωσης στο εξωτερικό θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σαν άλλοθι ή επιχείρημα για τη διάλυση της Ευρωζώνης… 

Η έξοδος μας από το ευρώ θα είχε τεράστιο παγκόσμιο οικονομικό κόστος και απρόβλεπτες συνέπειες για τη συνοχή και το μέλλον της Ευρωζώνης. Εκεί οφείλεται η αφόρητη καθημερινή διεθνής πίεση για υπερψήφιση του δικομματισμού, που θα εγγυηθεί τη μέγιστη δυνατή πολιτική σταθερότητα μέσω της εφαρμογής του μνημονίου –  παρά τις ήδη βιωμένες καταστροφικές συνέπειες στην Ελληνική οικονομία και κοινωνία. 

Τιμ Μπάρτον: Η φαντασία στην εξουσία

Με δύο νέες ταινίες και μια αναδρομική έκθεση, ο εκκεντρικός παραμυθάς Τιμ Μπάρτον παρασύρει το κοινό στο σκοτεινό και εφιαλτικό σύμπαν του.

«Ο λόγος που μέχρι σήμερα κάνω ταινίες, είναι σίγουρα η ύπαρξη στο καλλιτεχνικό στερέωμα του Τιμ Μπάρτον. Είναι καλλιτέχνης με την απόλυτη έννοια, διαθέτει αστείρευτη φαντασία, και πάνω από όλα έχει το χάρισμα να μετατρέπει σε πειστικότατες εικόνες τις ιδέες που στροβιλίζονται στο μυαλό του».