Ο άνευ προηγουμένου εκβιασμός, μνημόνιο ή έξοδος από την ΟΝΕ και την ΕΕ,
από μέρους της ντόπιας και ευρωπαϊκής ελίτ-μετά τον βιασμό του
μνημονίου- επιχειρεί να αντιστρέψει τις συνέπειες των αποτελεσμάτων από
τις εκλογές της 6ης του Μάη.
Η ωμή παρέμβαση στο εσωτερικό της χώρας-που
ουσιαστικά αποτελεί προτεκτοράτο- με την συνεπικουρία των μνημονιακών
κομμάτων, έχει ως στόχο να στείλει την προειδοποίηση στον ελληνικό λαό,
ότι αν δεν πειθαρχήσει στα κελεύσματα των ελίτ, θα τιμωρηθεί αυστηρά, με
την αποβολή του από το κλαμπ της ευημερίας, και με αποτέλεσμα την
άτακτη χρεοκοπία.
Πέρα από την έλλειψη θεσμικών εργαλείων που στα πλαίσια των ευρωπαϊκών συνθηκών να προβλέπουν την αποπομπή μιας χώρας από την ΟΝΕ και την ΕΕ, και τους κινδύνους διάλυσης της ευρωζώνης από μια τέτοια εξέλιξη, επιχειρείται η δαιμονοποίηση των εθνικών νομισμάτων όσο και η αυτόνομη υπόσταση μιας χώρας στο διεθνές περιβάλλον.
Πέρα από την έλλειψη θεσμικών εργαλείων που στα πλαίσια των ευρωπαϊκών συνθηκών να προβλέπουν την αποπομπή μιας χώρας από την ΟΝΕ και την ΕΕ, και τους κινδύνους διάλυσης της ευρωζώνης από μια τέτοια εξέλιξη, επιχειρείται η δαιμονοποίηση των εθνικών νομισμάτων όσο και η αυτόνομη υπόσταση μιας χώρας στο διεθνές περιβάλλον.
Το ευρώ, ως σύμβολο υποταγής
και νομιμοφροσύνης στα κελεύσματα της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής
επαναναδιάρθρωσης της Ευρώπης, ταυτίζεται πλέον με την μόνιμη λιτότητα,
την μονοδιάστατη αντίληψη ανάκτησης της ανταγωνιστικότητας μέσω της
μείωσης του μισθολογικού κόστους, και κυρίως, με την ηγεμονική
πολιτικοοικονομική διαχείριση του γερμανικού καπιταλισμού.

