Ο Γραπτός Λόγος των Ελλήνων

Πολλά έχουν αναφερθεί  περί του γραπτού λόγου και της προέλευσής του. Αναλύσεις, ερμηνείες, ειδικές πραγματείες, προσπαθούν να προσδιορίσουν τον τόπο και τον λαό πού ανακάλυψε και για πρώτη φορά εφήρμοσε την καταγραφή του προφορικού λόγου.

Συγκεκριμένα για την Ελληνική γραφή μέχρι πριν μερικές δεκαετίες οι επιστημονικές γνώμες είχαν καταλήξει ότι προήρχετο από την Φοινικική. Δεν θα ήθελα να προβώ στη διερεύνηση πιθανής σκοπιμότητας ή στην έλλειψη βαθύτερης μελέτης αυτών των συμπερασμάτων. Άλλωστε, το παρόν άρθρο δεν έχει σκοπό αυτή την πτυχή αλλά την μαρτυρία που αποδεικνύει το εσφαλμένο ή τουλάχιστον την προχειρότητα εκείνων των επιστημονικών αποφθεγμάτων.

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

Το αρχαιότερο μουσικό όργανο που έχει ανακαλυφθεί χρονολογείται από τη Μέση Νεολιθική περίοδο (5000 π.Χ.) και είναι μια κοκάλινη σφυρίχτρα με μια οπή που βρέθηκε στη Θεσσαλία και εκτίθεται στο Μουσείο του Βόλου.

Επόμενες μαρτυρίες προέρχονται από τον κυκλαδικό πολιτισμό της 3ης χιλιετίας π.Χ. Τα κυκλαδικά ειδώλια (Εθν. Αρχαιολογικό μουσείο) με εκτελεστές τριγώνου-άρπας, δίαυλου και σύριγγας του Πανός μαρτυρούν μια ζωντανή μουσική παράδοση ήδη από την εποχή αυτή. 

Μαρτυρίες διαθέτουμε και από το Μινωικό και τον Μυκηναϊκό πολιτισμό (2η χιλιετία π.Χ.) όπου πρωτοεμφανίζεται η λύρα, το σείστρο και τα κύμβαλα (ζίλια).

Στα Ομηρικά έπη υπάρχουν πολλές μουσικές αναφορές ενώ γνωρίζουμε ότι τα ίδια τα ομηρικά έπη απαγγέλλονταν από τους ραψωδούς και τραγουδιόνταν με συνοδεία λύρας από τους κιθαρωδούς.